Sensör boyutları ve kırpma faktörü

Kısaca
- Tam kare 36×24 mm'dir; APS-C yaklaşık 1,5× (Canon'da 1,6×), Micro Four Thirds 2× daha küçüktür.
- Kırpma faktörü, aynı görüş açısını hangi tam kare odak uzaklığının verdiğini söyler.
- Büyük sensör toplamda daha çok ışık toplar; aynı kadrajda genellikle daha az gürültü gösterir.
- Eşdeğerlik yaklaşıktır: f-değeri ve ISO da ölçeklenir, ama gerçekte objektifler ve sensörler farklıdır.
Yaygın formatlar
Tam kare yaklaşık 36×24 mm'dir; 35 mm'lik bir film karesiyle aynı boyuttadır. Diğer her şey ona göre karşılaştırılır.
APS-C çoğu markada yaklaşık 23,5×15,6 mm (kırpma faktörü yaklaşık 1,5×), Canon makinelerde yaklaşık 22,3×14,9 mm'dir (yaklaşık 1,6×). Micro Four Thirds yaklaşık 17,3×13 mm'dir; 2× kırpmalı ve daha kareye yakın 4:3 biçimindedir.
Üst düzey kompakt makinelerde ve dronlarda kullanılan 1 inç tipi sensör yaklaşık 13,2×8,8 mm'dir (yaklaşık 2,7×). Ad, eski video tüplerinden kalma kafa karıştırıcı bir mirastır: üzerinde bir inç ölçen hiçbir şey yoktur.
Telefonların ana kameraları geniş bir aralıktadır; kabaca 1/2,5 inç ile 1 inç tipi arası, yani yaklaşık 7× ile 3×'ün altı arasında kırpma faktörü (yaklaşık). Dijital orta format yaklaşık 44×33 mm'den (yaklaşık 0,8×) başlar ve daha büyüğe gider.
Kırpma faktörü ne demek?
Kırpma faktörü, tam kare köşegeninin senin sensörünün köşegenine oranıdır. Küçük sensör, aynı objektifin tam karede göstereceği görüntünün yalnızca ortasını görür.
Tam kare karşılığı görüş açısını bulmak için odak uzaklığını kırpma faktörüyle çarp. APS-C'de (1,5×) 50 mm'lik bir objektif, tam karedeki 75 mm gibi kadraj verir; Micro Four Thirds'te 100 mm gibi.
Objektifin kendisi değişmez. 50 mm'lik objektif her zaman 50 mm'dir; değişen yalnızca o sensörde verdiği görüştür.
Işık toplama ve gürültü
Aynı pozlama ayarlarında her sensör milimetrekare başına aynı ışığı alır. Ama büyük sensörün daha çok milimetrekaresi vardır; bu yüzden aynı kadrajda toplamda daha fazla ışık toplar.
Toplam ışık arttıkça görüntü temizlenir; çünkü sinyal çok olunca rastgele gürültünün etkisi azalır. Kaba bir ölçü olarak tam kare, APS-C'ye göre yaklaşık 1, Micro Four Thirds'e göre yaklaşık 2 durak avantajlıdır (yaklaşık; sensör kuşağı ve işleme çok şey değiştirir).
Telefonların geceleri çok kareli birleştirmeye bu kadar yüklenmesi bundandır: minik sensörleri çok daha az ışıkla başlar, yazılım da aradaki farkı kapatmak için birçok kareyi birleştirir.
Alan derinliği, objektif boyu ve maliyet
Aynı kadraj ve f-değerinde büyük sensör daha sığ alan derinliği verir. Tam kare bir makinede f/2.8, Micro Four Thirds'teki f/1.4'e yakın arka plan bulanıklığı verir.
Küçük sensörler aynı görüş için daha kısa odak uzaklığına ihtiyaç duyar; bu yüzden telefoto objektifler çok daha küçük ve hafif olabilir. Micro Four Thirds'te 300 mm'lik bir objektif, tam karedeki 600 mm gibi kadraj verir ve boyu onun küçük bir kısmıdır.
Öbür yüzü: tam karenin sığ alan derinliğini yakalamak için küçük sensör objektiflerinin çok parlak diyaframlara ihtiyacı vardır; bunlar da büyür ve pahalanır. Büyük sensörlerin üretimi de daha pahalıdır; gövdeler ve objektifler genellikle daha çok tutar.
Eşdeğerlik, dikkatle
Eşdeğerlik, odak uzaklığını ve f-değerini kırpma faktörüyle, ISO'yu ise kırpma faktörünün karesiyle ölçekleyerek iki formatın görünümünü eşleyebileceğin fikridir. Örneğin Micro Four Thirds'te 25 mm f/1.4 ISO 400, kadraj, alan derinliği ve gürültü bakımından tam karedeki 50 mm f/2.8 ISO 1600'e kabaca eşdeğerdir.
Bu kullanışlı bir karşılaştırma aracıdır, bir söz değil. Gerçek objektiflerin keskinliği ve karakteri, gerçek sensörlerin verimi ve en-boy oranları farklıdır; eşdeğer değerleri yaklaşık say.
Pozlamanın kendisi değişmez: parlaklık açısından f/2.8 her sensörde f/2.8'dir. Ölçeklenen yalnızca alan derinliği ve toplam ışıktır.
Megapiksel ve piksel boyutu
Megapiksel piksel sayısıdır; tek başına sensör boyutu hakkında bir şey söylemez. 50 megapiksellik bir telefon sensörüyle 50 megapiksellik bir orta format sensör çok farklı şeylerdir.
Aynı sensöre daha çok piksel sığdırmak her birini küçültür. Tek tek küçük pikseller daha gürültülüdür; ama görüntünün tamamına aynı baskı boyutunda baktığında fark büyük ölçüde dengelenir, bu yüzden modern yüksek çözünürlüklü bir sensör genelde toplamda çok daha gürültülü değildir (yaklaşık).
Daha çok megapiksel büyük baskılarda ve kırpmada işe yarar. Dosyaları da büyütür ve her makine sarsıntısını, her objektif yumuşaklığını gösterir; yani yüksek çözünürlük tekniğinden daha fazlasını ister.